Problemy wyboru krzywej wzbogacania do analizy wyników flotacji
 
Więcej
Ukryj
1
Politechnika Wrocławska, Wydział Geoinżynierii Górnictwa i Geologii, Instytut Górnictwa
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Ewelina Szymkowiak
Politechnika Wrocławska, Wydział Geoinżynierii Górnictwa i Geologii, Instytut Górnictwa, pl. Teatralny 2, 50-051 Wrocław
 
Mining Science 2010;131(38):47–56
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
W pracy analizowano wybrane wyniki wzbogacania polskiej rudy miedzi z Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego przerabiane w KGHM Polska Miedź S.A. Wyniki te wykreślano w postaci tak zwanych krzywych wzbogacania. W oparciu o statystyczną analizę regresji stwierdzono, że spośród ośmiu krzywych, wykres Henry’ego wiążący wychód koncentratu z zawartością Cu w koncentracie dostarczył największej wartości współczynnika determinacji (R2 = 0,62), a po nim wykres Fuerstenaua, wiążący uzysk Cu w koncentracie ε z uzyskiem pozostałych składników w odpadzie εo (R2 = 0,31). Pozostałe wykresy dostarczyły mniejszych wartości R2 . Dodatkowa analiza statystyczna wykazała, że na wykresie Henry’ego występuje zależność położenia punktów wzbogacania od zawartości Cu w nadawie, podczas gdy nie ma jej na wykresie Fuerstenaua, ale tutaj występuje podzbiór punktów (εo niezależne od ε), który obniża wartości R2 . Fakty te wskazują, że współczynnik determinacji R2 nie jest dobrym wskaźnikiem dopasowania rodzaju wykresu wzbogacania do wyników przemysłowego wzbogacania rud miedzi.
 
REFERENCJE (13)
1.
DRZYMAŁA J., Mineral Processing. Foundations of theory and practice of minerallurgy, Oficyna Wyd. Pol. Wroc., also http://www.dbc.wroc.pl/Content... (darmowe), 2007.
 
2.
DRZYMAŁA J., Atlas of upgrading curves used in separation and mineral science and technology, Physicochemical Problems of Mineral Processing, 40 (19–29), 41 (27–35), 42, 75–84, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław, 2006, 2007, 2008.
 
3.
DRZYMAŁA J., Podstawy mineralurgii (wyd. 2, zmienione, elektroniczne), Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/... ver_id=147180&lp=1&QI=306F0F122D3FD8E6D66C7B12481141C2–1, 2009,.
 
4.
DRZYMAŁA J., AHMED H.A.M., Mathematical equations for approximation of separation results using the Fuerstenau upgrading curves, International Journal of Mineral Processing, Elsevier B.V., 2005, 76, s. 55–65.
 
5.
DRZYMAŁA J., GRODZKA J., POMIANOWSKI A., Fizykochemiczna charakterystyka układów rozdrobnionych w mineralurgii i biologii, Oficyna Wydawnicza PWr. Wrocław, 2008.
 
6.
DRZYMAŁA J., TYSON D., WHEELOCK T.D., Presentation of particle beneficiation test results on an equal basis when yield and recovery are involved, Minerals and Metallurgical Processing, 2007, 24 (3), s. 145–151.
 
7.
MAZERSKI J., Podstawy chemometrii, (wersja elektroniczna), Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 2004.
 
8.
SARAMAK D., Model ekonometryczny działalności KGHM Polska Miedź S.A. jako sposób optymalizacji procesów wzbogacania rud miedzi, Inżynieria Mineralna, 2003, nr S.3 (10).
 
9.
SARAMAK D., Symulacyjne modele pracy układów technologicznych przeróbki surowców, Górnictwo i Geologia, 2008, z. 3(3), s. 49–60.
 
10.
SOKAL R.R., ROHLF F.J., Biometry: the principles and practice of statistics in biological research, 3rd edition, W.H. Freeman and Co., 1995.
 
11.
SZYMKOWIAK E., Wykorzystanie α-nieczułych krzywych wzbogacania do opracowywania wyników separacji, praca magisterska, Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii, Politechnika Wrocławska, 2009.
 
12.
TUMIDAJSKI T., SARAMAK D., NIEDOBA T., Matematyczne aspekty opisu i oceny wzbogacalności rud miedzi, Zeszyty Naukowe AGH Górnictwo i Geoinżynieria, 2007, 4, s. 97–106.
 
13.
VOLK W., Statystyka stosowana dla inżynierów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1973.
 
eISSN:2353-5423
ISSN:2300-9586