120.55
ICV
70
MNiSW
 
 

Jeszcze raz krytycznie o kierunkach rekultywacji i ich wyborze

 
1
AGH w Krakowie, Wydział Górnictwa i Geoinżynierii, Katedra Górnictwa Odkrywkowego
Mining Science 2013;136(Special Issue 43):141–155
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Na tle przepisów i praktyki górniczej krytycznie przedstawiono określanie kierunku rekultywacji oraz samo znaczenie tego pojęcia. Dokonano przeglądu kierunków rekultywacji oraz metod wyboru sposobu rekultywacji terenów poeksploatacyjnych. Przedstawiono rodzaje terenów po eksploatacji kopalin skalnych oraz główne ich cechy, mające znaczący wpływ na wybór działań rekultywacyjnych. Podano ważniejsze uwarunkowania wyboru sposobu rekultywacji, w tym ekonomiczne, spo- łeczne i przyrodnicze. Podkreślono znaczenie optymalizacji kosztów tego przedsięwzięcia oraz kosztów utrzymania obiektu po jego zakończeniu. Wykazano potrzebę dostosowania sposobu rekultywacji obiektów pogórniczych do możliwości późniejszego ich wykorzystania z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań demograficznych. Zwrócono uwagę na różnice pomiędzy oczekiwaniem społecznym na konkretny rodzaj rekultywacji, a rzeczywistym zapotrzebowaniem gminy. Odniesiono się krytycznie do praktyki rekultywacyjnej w polskim górnictwie skalnym. Zwrócono uwagę na brak pełnego wykorzystania potencjału terenów poeksploatacyjnych i konieczność zmiany tej sytuacji dla poprawy wizerunku tej branży górnictwa w odbiorze społecznym.
 
REFERENCJE (13):
1. CYMERMAN R., Rekultywacja gruntów zdewastowanych, Skrypty Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, Wydawnictwo ART, Olsztyn 1988.
2. GLAPA W., JONEK W., Rekultywacja terenów i zagospodarowanie wyrobisk po wydobywaniu kruszyw naturalnych spod wody, [w:] J. Malewski (red.), Zagospodarowanie wyrobisk, 1999.
3. GLAPA W., O potrzebie aktualizacji przepisów dotyczących rekultywacji gruntów i terenów, Górnictwo Odkrywkowe, r. 46, nr 5/6, s. 55–61, 2004.
4. GOŁDA T., Rekultywacja, Skrypty Uczelniane AGH, SU 1678, Kraków 2005.
5. MACIĄG D., LENARTOWICZ K., Europejski Warsztat Scenariuszy Świadomości. Technika. Polskie doświadczenia i zamierzenia, Mat. 2. Konferencji REGENTIF, PKr., Kraków 2007.
6. MALEWSKI J. (red)., Zagospodarowanie wyrobisk. Technologiczne, przyrodnicze i gospodarcze uwarunkowania zagospodarowania wyrobisk poeksploatacyjnych surowców skalnych Dolnego Śląska, Oficyna Wyd. PWr., Wrocław 1999.
7. MALEWSKI J., Górnictwo i gospodarka zasobami ziemi, Górn. Odkr., nr 2–3, Wrocław 1998.
8. MIŚTA A., BATOR E., Wykorzystanie odpadów do rekultywacji wyrobiska po eksploatacji złoża bazaltu w Graczach, Bezpieczeństwo Pracy i Ochrona Środowiska w Górnictwie, nr 11 (183), 2009.
9. OSTRĘGA A., Sposoby zagospodarowania wyrobisk i terenów po eksploatacji złóż surowców węglanowych na przykładzie Krzemionek Podgórskich w Krakowie, Rozpr. doktorska, 2004.
10. PAULO A., Przyrodnicze ograniczenia wyboru kierunku zagospodarowania terenów pogórniczych, Gospodarka Surowcami Mineralnymi, t. 24, z. 2/3, 2008.
11. POLAK K. i in., Problemy wodnej rekultywacji wyrobisk kruszyw naturalnych, Materiały Konferencyjne, Konferencja pt. Problemy eksploatacji kruszyw naturalnych na obszarach przyrodniczo cennych, AGH w Krakowie, 5 kwietnia 2011 r.
12. UBERMAN R., OSTRĘGA A., Rekultywacja i rewitalizacja terenów po działalności górniczej. Polskie osiągnięcia i problemy, Mat. I Polsko-Niemieckiego Forum Rekultywacji i Rewitalizacji Obszarów Pogórniczych, Wisła-Jawornik, 8–9 marca 2012.
13. ZAJĄC T., Uwarunkowania przyrodnicze eksploatacji złóż żwirowo-piaskowych, Materiały Konferencyjne, Konferencja pt. Problemy eksploatacji kruszyw naturalnych na obszarach przyrodniczo cennych, AGH, Kraków, 5 kwietnia 2011.
eISSN:2353-5423
ISSN:2300-9586